officiële vlag van Istrié Vlag van Kroatië

Irschenberg Tauerntunnel Koromacno Cres Pazin Pula
Labin Rovinj Porec Opatija Rabac de laatste dag

Ik durf onder ladders door te lopen en ik heb geen angst voor zwarte katten, kortom: bijgeloof is mij vreemd! Zo heb ik ook geen enkele moeite om een kleine 900 kilometer te gaan reizen op vrijdag de dertiende. Sterker nog: zelden ging een reis zo vlotjes als op deze vrijdag: nergens file, geen problemen rondom München, rechtstreeks via "Miss TomTom" naar "bestemming bereikt". En wat voor een bestemming! Ik heb een zwak voor Duitsland als vakantieland en bloei helemaal op als ik een "Gasthof" zie en denk aan de grote bedden in de schone kamers, de ruim bemeten  maar vooral ook lekkere maaltijden die men je hier voor kan zetten en de"Gastfreundlichkeit" waarvan heel wat Hollanders nog wat kunnen leren.

En in Irschenberg (een kleine 5 kilometer van de Autobahn) in Landgasthof "Auerschmiede" is het niet anders dan we over het algemeen gewend zijn. Naar mijn idee is het een oude boerderij geweest, waar het boerenleven inmiddels vaarwel gezegd is en waar men het hele pand omgebouwd heeft tot Gasthof: een twintigtal mooie kamers op twee verdiepingen, enkele eetgelegenheden, een tof terras en een ADHD-achtige maar vriendelijke ober die het steeds maar heeft over "meine Schwester will bald kommen". Zij is waarschijnlijk degene die ons gedeelte van het terras dient te verzorgen.

Irschenberg-Gasthof Auerschmiede2.jpg (192892 bytes) Irschenberg-Gasthof Auerschmiede1.jpg (198202 bytes) Irschenberg-Gasthof Auerschmiede4.jpg (119204 bytes)
Landgasthof "Auerschmiede" voorzijde Landgasthof "Auerschmiede"

We hebben de Speisekarte al bekeken en weten dan ook al welk heerlijk gerecht over een paar uur voor onze neus zal staan. Maar eerst willen we nog even de benen strekken in de buurt. Zo komen we - een kilometer of twee verder - in het alleraardigst gehuchtje Oberhasling. Een op het oog zeer vredig dorpje waar rust en gemoedelijkheid de boventoon lijkt te voeren. Jammer voor de inwoners dat op amper een paar honderd meter afstand de autosnelweg München - Salzburg loopt en het geluid van het verkeer niet door een geluidswal gedempt wordt.

Het dorpje telt een twintigtal woningen en een klein kapelletje, waarin enkele banken en een heel mooi altaartje. We moeten dit constateren door het kleine raampje in de deur, want we kunnen er niet in. Het is duidelijk dat men hier leeft van de landbouw en veeteelt en wat de natuur te bieden heeft: wij zien een oude boerin acht koeien naar binnen drijven om gemolken te worden, er staan kersen- en appelbomen, bijenkasten en er is veel weiland. Ook de machines die her in der in het dorpje gedropt zijn wijzen er op dat men het hier vooral van de landbouw moet hebben.

Irschenberg-beekje.jpg (265602 bytes) Irschenberg-Oberhasling-boerderij.jpg (269834 bytes) Irschenberg-Oberhasling-kapelletje.jpg (98383 bytes)
beekje bij Oberhasling boerenleven in Oberhasling kapelletje

Om half acht zitten we aan tafel in "Auerschmiede" voor de onvermijdelijke "Wiener Schnitzel" voor Annelies en de Cordon Bleu voor mij. Inclusief de drankjes, de overnachting en de het "Reichhaltiges Frühstück" zijn we voor 2 personen amper € 90,00 kwijt.

Terug naar boven  ñ

Op zaterdag de veertiende vertrekken we vol goede moed (hoe kan het ook anders als je het hier voorgaande gelezen hebt) voor het tweede gedeelte van de reis. Wij schatten nog zo'n 600 kilometer, waarvan misschien 200 kilometer over regionale en minder begaanbare weggetjes die tijd zullen kosten en wij houden ook rekening  met een enkele file. Hiervan uitgaande verwachten we rond een uur of drie, uiterlijk vier uur in Rabac aan te komen. Maar waar we gisteren zo "hemels" waren over de reis, lijken we vandaag tol te moeten betalen. En dit zowel letterlijk als figuurlijk.

De eerste 80 kilometer (tot net na Salzburg) geen problemen. Tussen Salzburg en Villach duurt het evenwel niet lang of we worden geconfronteerd met de eerste file! En wat voor een file. Bij mijn weten heb ik dit nog niet eerder meegemaakt, zelfs niet in België, en dat zegt heel wat!!

file Tauerntunnel.jpg (148428 bytes)

Wij komen terecht in een langzaam rijdende file, die na één tot twee minuten overgaat in een stilstaande file. Gedurende twintig tot dertig minuten staan we stil. Autoportieren zwaaien open, mensen gaan heen en weer lopen, kinderen beginnen op de autoweg te spelen, etc. Als we na zo'n klein half uur eindelijk weer kunnen rijden zijn we blij en maken we ons zelf wijs dat het oponthoud gekomen is door een klein ongevalletje (we zagen toch immers oranje zwaailichten van een takelwagen??). Na twee minuten rijden staan we echter weer stil voor een klein half uurtje. En dit herhaalt zich een aantal keren, waarbij de tussentijd van wachten wel steeds korter lijkt te worden. Op de radio hoorden we iets vaagt over Stau bij de Tauerntunnel, maar aangezien we daar nog een kilometer of twintig vandaan zitten hadden we niet het idee dat het daar mee te maken zou kunnen hebben. Wel dus!  Aan een Duitser in de file heb ik gevraagd of hij de oorzaak kende van dit vreemde oponthoud. Hij legde mij uit dat we inderdaad in een file voor de Tauerntunnel stonden, waar iedere keer een "blok auto's" doorgelaten werd waarna de rest maar weer netjes moest wachten tot ze aan de beurt waren. Totaal hebben we in drieëneenhalf uur 26 km. afgelegd, hetgeen neer komt op bijna 8 kilometer per uur! We zij nu bereid onze ingecalculeerde file- en reistijd behoorlijk bij te stellen en hopen nu rond 19.00 uur in Rabac aan te komen. Annelies denkt dat dit wat al te somber bekeken is, maar komt er al snel achter dat het misschien nog gekker kan worden. Want amper de Tauerntunnel uit, denken we "gazerop" (gas-er-op!) We denken dit niet alleen maar doen het ook in de hoop het algemeen kilometergemiddelde per uur flink naar boven te kunnen bijstellen. Maar nog geen 10 kilometer verder hebben we te maken met de volgende file. En dit herhaalt zich nog een keer of zeven in Oostenrijk en Slovenië: langzaam rijdende en ook weer enkele keren stilstaande files vanwege wegwerkzaamheden, tolpoortjes, pascontroles etc. Uiteindelijk komen we om 20.15 uur aan in het vakantieverblijf "Dei Fiori" waar wij na het inchecken nog net aan kunnen  schuiven voor het warme en koude buffet. Alles bij elkaar reisden we  de tweede dag slechts 525 kilometer in 12 uur en 10 minuten. Huiskamervraag: wat was onze gemiddelde snelheid! Toch moeten we, naast de file-ellende,  eerlijkheidshalve meedelen dat er ook positive dingen waren, te weten: de prachtige stukken autosnelweg in Slovenië en de laatste 100 kilometer regionale weg, waar je niet hard mag en kunt rijden, maar je wel door prachtige landschappen rijdt.

Terug naar boven  ñ

Rabac - weg naar....2.jpg (205936 bytes) Rabac - begin dorp2.jpg (219496 bytes) Rabac - vakantiecomplex.jpg (183263 bytes) Rabac - hotel2.jpg (177741 bytes) Rabac - hotel1.jpg (238677 bytes)
  de weg naar Rabac Rabac het vakantiecomplex "ons"  hotel

Zondag de vijftiende is - zoals bij de meeste vakantiegangers denken wij - een kennismakingsdag in de omgeving. We gaan ons vakantiepark uit en lopen - op zoek naar een geldautomaat om kuna's te kopen - langs de promenade, boulevard of wandelpier (what's in a name) en genieten van prachtige uitzichten over de zee, "gestapelde" huizen tegen de bergwand en de kilometerslange rij van kraampjes, cafeetjes etc. Dit wordt ontegenzeggelijk het avonddoel van Annelies: elke avond flaneren over de boulevard. 's Middags gaan we ook nog een paar uur naar het strand om wat bij te kleuren. En dat lukt in een vrij rap tempo. De zon staat onafgebroken "bruin te sproeien" in een onbewolkte blauwe lucht.

Rabac - boulevard1.jpg (166058 bytes) Rabac - boulevard2.jpg (164564 bytes) Rabac - boulevard4.jpg (192734 bytes) Rabac - boulevard5.jpg (217332 bytes)
boulevard Rabac boulevard Rabac boulevard Rabac boulevard Rabac

Terug naar boven  ñ

Op maandag de zestiende gaan we een eindje rijden om zodoende te wennen aan de omgeving, de wegen en de manier van chaufferen in het binnenland van Istrië. We slaan een 17 -km lange weg in naar Koromacno. Op deze weg, waar 60 km gereden mag worden, is weinig ruimte om te passeren (vandaar de veelal doorgetrokken witte lijnen op de as van de weg). Toch ga ik een enkele keer even naar de kant als ik weer een "eilander' achter mij aan zie komen stormen. Zowel luxe wagens als vrachtwagens rijden hier gemakkelijk 80 tot 90 km  per uur, terwijl hier toch  met regelmaat radarcontrole uitgeoefend wordt.

Koromacno-landschap.jpg (196365 bytes) Koromacno-strand1.jpg (213458 bytes) Koromacno-strand2.jpg (213321 bytes)
onderweg  naar  Koromacno Koromacno:  zee Koromacno:  strand

Aan het einde van de weg vinden we een stukje strand waar we een uurtje hebben liggen zonnen. Daarna hebben we nog wat inkopen gedaan en zijn we gaan zonnen op het strand in de buurt van ons hotel. 's Avonds hebben we "de boulevard gedaan" te samen met Jan en Agnes uit Enkhuizen, die we inmiddels hebben leren kennen als naaste tafelgenoten. We hebben plaatsen besteld voor de vis-picknick per boot voor

Terug naar boven  ñ

dinsdag de zeventiende:   De vispicknick is voor ons de ideale gelegenheid om het eiland Cres te bezoeken. Cres stond toch al op ons programma, maar als je het op deze eenvoudige, prettige en goedkope manier kunt doen is dat geweldig. De bootreis begint om 09.30 uur vanuit de haven van Rabac. Om 09.15 staat de muzikant al op zijn klanten te wachten met vrolijke deuntjes uit zijn accordeon. Tijdens de reis zal hij ook diverse keren spelen. Als kennismaking krijgt elke meevarende een welkomstborrel: Grappa (kennelijk de nationale borrel) of grappa perzik (likeur). Aangezien Annelies op aanraden van een kennis gisteren al een fles grappa gekocht had, wisten we hoe dat smaakte: ik heb Annelies geadviseerd er de ramen maar mee schoon te maken; voor mij is het nauwelijks te onderscheiden van klinkklare spiritus.  De likeurachtige grappa was gelukkig wel wat smakelijker, hetgeen ons op het idee bracht de grappa thuis zelf maar te "veredelen" met een of andere siroop. In zo'n anderhalf uur tijd varen we van Ramac naar het stadje Cres op het eiland met diezelfde naam. Daar kunnen we op eigen gelegenheid het stadje gaan bekijken. Heel schilderachtig aan de haven en zeer nauwe straatjes en steegjes in de binnenstad. Voor de kinderen uit dit stadje moet het heerlijk zijn om hier verstoppertje te spelen!

Cres-haven2.jpg (136583 bytes) Cres-haven4.jpg (143609 bytes) Cres-haven3.jpg (117361 bytes) Cres-haven5.jpg (151289 bytes) Cres-haven6.jpg (122997 bytes)
Cres - haven 1 Cres - haven 2 Cres - haven 3 Cres - haven 4 Cres - haven 5
Cres-stadspoort.jpg (172913 bytes) Cres-haven8-klokkentoren.jpg (168041 bytes) Cres-terras.jpg (180663 bytes) Cres-zwaluwnestje1.jpg (125800 bytes) Cres-zwaluwnestje2.jpg (140862 bytes)
Cres - stadspoort Cres - klokkentoren Cres - terrasje Cres - zwaluwennest 1 Cres - zwaluwennest 2

Om 13.00 uur gaan we terug aan boord waar de bemanning inmiddels de vis op de barbeque gegrild heeft. In no time heeft iedereen aan boord naar keuze: een grote beker rode of witte wijn of fris, een bord met twee heerlijke gegrilde vissen (wij vermoeden makreel) aangevuld met frisse groente en brood. Het is meer dan wij hadden durven verwachten. 

Klinica - vispicknick2.jpg (121840 bytes) Klinica - vispicknick10.jpg (161895 bytes) Klinica - vispicknick3.jpg (157795 bytes) Klinica - vispicknick4.jpg (162665 bytes) Klinica - vispicknick7.jpg (150265 bytes)

Klinica - vispicknick5.jpg (77142 bytes)

De kapitein laat ons vervolgens zien hoe je de brutale, meevliegende meeuwen uit de hand kunt laten eten. dat vindt natuurlijk al gauw navolging maar het echte succes blijft uit. Waarschijnlijk omdat een aantal gasten de visresten gewoon in het water gooien hetgeen voor de meeuwen natuurlijk een stuk gemakkelijker en veiliger is om zo het eten binnen te krijgen

Klinica - vispicknick11.jpg (137571 bytes)

Rond 14.30 uur meert de boot opnieuw af. In een kleine baai met kristalhelder water worden de schepelingen aan land gezet tot groot genoegen van de schepelingen zelf die graag even kopje onder gaan, maar tot groot ongenoegen van enkele jongelui die hun rust verstoord zien worden door deze horde die "hun eilandje" in komen pikken. Ook een daar afgemeerd plezierjacht wordt vriendelijk doch dringend gevraagd een andere ligplaats te zoeken, want onze kapitein wil met zijn boot op die plaats liggen; en wij zijn nu eenmaal groter en met meer........!

Klinica - strand-zwemmen2.jpg (197691 bytes) Klinica - strand-zwemmen3.jpg (151932 bytes) Klinica - strand-zwemmen4.jpg (220632 bytes) Klinica - strand-zwemmen6.jpg (250859 bytes)
dit bootje moest wijken even verkoeling De Klinica op de achtergrond het  strandje weer verlaten

Zoals gezegd was het  hier super om even een duik te nemen en je te verfrissen. Anderhalf uur later is iedereen weer aan boord geklauterd en begint het laatste stukje terugreis richting Rabac waar we om 17.00 uur weer afmeren. Deze hele dag kostte inclusief reis, eten en drinken slechts 170 Kuna pp. (ongeveer € 24,00). De échte Nederlanders zullen dit misschien ook nog een keer omrekenen in guldens en dan zeggen dat het tóch maar weer...........afijn, ik gun ze hun lol!

Klinica - boot2.jpg (140678 bytes) Klinica - boot3.jpg (144956 bytes) Klinica - Annelies-Jan en Agnes.jpg (195172 bytes) Klinica - muzikant.jpg (156548 bytes) Klinica - aankomst in Cres.jpg (125172 bytes)
De Klinica Annelies, Agnes en Jan de muzikant aanleggen in haven van Cres

In de omgeving van Rabac hebben de (iets) grotere plaatsen slechts één keer per maand een markt. Voor Labin (op 5 km van Rabac) is dat elke derde woensdag van de maand. Wij hadden dan ook al bedacht dat we woensdag de achttiende  zouden plannen voor deze markt. En het moet gezegd: een zeer uitgebreide markt over enkele straten en pleintjes verdeeld met goedkope tot zeer goedkope aanbiedingen! Alleen moeten we nog even wennen aan de opdringerige verkopers en verkoopsters. Als je ook maar twee tellen stil staat en naar een artikel in de kraam durft te kijken wordt je aangesproken: Deutsch? English? Holländisch? En als je niet reageert zijn ze ook nog niet te beroerd om je bij de arm te pakken en je uitgebreid te vertellen over hun koopwaar: kijk meneer, korte broek, voor zwemmen, 2 zakken en hier nog één, altijd goed!  We kopen een korte broek naar later bleek: mét scheur, maar dat was er niet bij verteld; dan moet je ook maar beter opletten!, een paar zomerschoenen en bij een oud boertje met mini-groentekraam - past net onder zijn parasol - kopen we blauwe pruimen. Hij is zichtbaar blij met de 20% fooi die we hem gunnen.

Labin - markt 1.jpg (185330 bytes) Labin - markt 2.jpg (173163 bytes) Labin - markt 3.jpg (224523 bytes)

We drinken nog een lekkere bak koffie bij een café op deze markt en gaan dan terug naar het hotel: we willen nog even zonnen en zwemmen.

Terug naar boven  ñ

Vandaag, donderdag de negentiende willen we toch nog weleens wat meer van het eiland en de andere plaatsten zien. Het dichtsbijzijnde plaatsje van enige importantie lijkt
Pazin te zijn. Het heeft tevens als bijkomend voordeel dat we direct het binnen(ei)land te zien krijgen op weg naar de westkust waar de beroemde kust- en toeristenplaatsen Porec en Rovinj liggen.In Pazin hebben we de Sint Nicolaaskerk en het kasteel  bezocht. In het kasteel was een overzichtstentoonstelling over het dagelijks leven van de regionale bevolking. Tevens was er in de kelder een overzicht van middeleeuwse martelwerktuigen. Bijkomend voordeel was dat het in het kasteel heerlijk vertoeven was in de koelte, waar buiten de zon het kwik tot 35 graden opstuwde.

Pazin2 -klokkentoren2.jpg (230243 bytes) Pazin-Sint Nicolaaskerk4.jpg (117074 bytes) Pazin-Sint Nicolaaskerk3.jpg (273780 bytes) Pazin-Sint Nicolaaskerk2.jpg (121638 bytes)

Pazin-kloof1.jpg (282723 bytes)

Het kasteel ligt boven de 130 meter diepe kloof van Pazi (de Panzinska Jama) Aan het einde van de tweede wereldoorlog hebben de Joegoslavische Partizanen hier afgerekend met vele honderden fascistische Italianen en hun handlangers door ze doodgewoon in het 120 meter diepe ravijn te gooien. 

Pazin-kloof2.jpg (212190 bytes)

Pazin-kasteel1.jpg (93413 bytes) Pazin-kasteel2.jpg (126395 bytes) Pazin-kasteel4-maretelkamer1.jpg (132161 bytes) Pazin-kasteel4-martelkelder4.jpg (137840 bytes) Pazin-kasteel4-martelkelder6.jpg (112614 bytes)

Terug naar boven  ñ

Vrijdag de twintigste willen we een bezoek brengen aan Pula de grootste en oudste stad en tevens de hoofdstad van Istrië gelegen in het uiterste zuiden van het eiland. De weg er naar toe is een goed begaanbare regionale weg. In amper een uur staan we dan ook al bij het beroemdste bouwwerk van deze stad: het amfitheater. Het werd gebouwd onder de heerschappij van de keizers Augustus en later Vespatianus. In grootte is het de zesde van alle door de Romeinen gebouwde arena's, met drie ringen die een hoogte bereiken van ruim 32 meter. Ruim 23.000 toeschouwers konden er een plaatsje vinden. Tegenwoordig wordt de arena voor allerlei culturele activiteiten gebruikt. 

Pula - amfitheater1.jpg (242820 bytes) Pula - amfitheater2.jpg (251172 bytes) Pula - amfitheater3.jpg (247987 bytes) Pula - amfitheater4.jpg (216922 bytes) Pula - amfitheater5.jpg (254871 bytes)
Pula - trein2.jpg (158524 bytes) Als we willen we parkeren bij de haven moeten we wachten voor een goederen- trein. Ook hier gaat het nog als bij ons vijftig jaar geleden. De spoorbomen worden met de hand bediend en ook de wissel wordt met handkracht omgezet. Even later passeert de trein, maar deze stopt 100 meter verder weer als er een auto geparkeerd staat op de spoorrails. De spoorrails liggen namelijk gewoon in de straat verzonken, zodat  de trein ook "gewoon op straat" rijdt. De machinist stapt uit, gaat voor zijn locomotief staan en begint een krantje te lezen. Als na een tiental minuten de eigenaar van de auto terugkomt wordt er over en weer door machinist en chauffeur wat gemopperd, waarna de treinreis vervolgd wordt. Pula - trein3.jpg (167814 bytes)

In de stad Pula drinken we eerst weer wat koffie op het marktplein bij de tempel van Augustus. Later wordt er gewinkeld en brengen we een bezoek aan het amfitheater, het Fransiscanenklooster en lopen we ook wat door de smalle straatjes waaraan elk dorp op dit eiland zo rijk is. 

Pula - Augustustempel en stadhuis.jpg (138548 bytes) Pula - Franciskanenklooster1.jpg (152419 bytes) Pula - Franciskanenklooster2.jpg (193170 bytes) Pula - stadspoort.jpg (163580 bytes) Pula - markt2.jpg (181594 bytes)
Augustustempel + stadhuis Franciskanerklooster Franciskanerklooster stadspoort markt

Terug naar boven  ñ

Omdat we Labin eigenlijk nog niet goed bekeken hebben gaan we op zaterdag de eenentwintigste nog een keer terug naar het stadje. Het blijkt toch niet meer te zijn dan we een paar dagen geleden gezien hebben: prachtige vergezichten over Rabac en Podlabin vanaf het 320 meter hoger gelegen een echt middeleeuws aandoende stadje: alsof de tijd stil is blijven staan.  

hieronder foto's van het  middeleeuws aandoende Labin

Labin - middeleeuws straatje1.jpg (162444 bytes) Labin - middeleeuws straatje3.jpg (202992 bytes) Labin - middeleeuws straatje5.jpg (197659 bytes) Labin - wonen5.jpg (204746 bytes) Labin - wonen1.jpg (147277 bytes) Labin - wonen2.jpg (127119 bytes)

Van Labin is nog de volgende aardige anecdote te vertellen: in 1599 werd Labin belegerd. De bewoners hadden zich binnen de stadsmuren verschanst maar wisten zich geen uitweg meer toen honger en dorst hun leven ging bepalen. Iemand kwam op het idee om vaten vol met ijzeren voorwerpen door de straatjes naar beneden te laten rollen hetgeen een hels kabaal maakte. tevens liet men het bloed van een geslachte os naar beneden onder de stadspoort doorlopen, waardoor de vijand dacht dat er een verschrikkelijk leger aan stond te komen om hen te vernietigen en waardoor de belegeraars hals over kop wegsnelden. Hiermee werd Labin gered en herkreeg het zijn vrijheid.

Labin - zicht op Rabac1.jpg (137314 bytes) Labin - zicht op Rabac3.jpg (183943 bytes) Labin - zicht op Podlabin.jpg (193783 bytes) Labin-Podlabin-mijnschacht.jpg (240349 bytes)
zicht op Rabac zicht op Rabac zicht op Podlabin zicht op Podlabin

Na het bezoekje aan Labin zijn we nog even verder gereden richting Ravni. Niet dat er zo veel te beleven zou zijn, maar je ziet weer eens een stukje binnenland, waarbij het ons opvalt hoe groen alles blijft ondanks de dagenlange tropische temperaturen.

Ravni 3.jpg (209545 bytes) Ravni 2.jpg (306735 bytes) Ravni 1.jpg (246218 bytes) Ravni 4.jpg (211180 bytes)

 Zondag de tweeëntwintigste is onze rustdag, in die zin, dat we geen bezoekjes afleggen, maar even rustig op het balkon wat gaan lezen en puzzelen, een wandelingetje maken langs de boulevard, een biertje drinken op één van de terrasjes en aan het eind van de middag weer zonnen, luieren en zwemmen aan de Kvaerner. De Golf van Kvaerner is de officiële naam van het water aan de oostkust van Istrië dat aansluit op de Adriatische Zee. Af en toe steekt er voor enkele minuten een heerlijk verkoelende bries op. We komen de dag zo wel door.

Rabac - strand1.jpg (256538 bytes) Rabac - strand3.jpg (179063 bytes) Rabac - strand4.jpg (220947 bytes) Rabac - strand5.jpg (244751 bytes) Rabac - zwemmen1.jpg (193171 bytes)

Terug naar boven  ñ

Rovinj - weg naar....jpg (161346 bytes) Rovinj is het reisdoel van maandag de drieëntwintigste. Het ligt aan  de westkust van Istrië en betekent voor ons dus dat we het eiland dwars over moeten steken. Verkeerstechnisch geen probleem want er leiden goede wegen naar toe. Het dorpje staat bekend als dé toeristische trekpleister van het eiland. En - met wat ik tot nog toe aan moois heb gezien - kan ik het daar ook wel mee eens zijn. Prachtige havens, heerlijke terrasjes en talrijke straatjes met  leuke winkeltjes en galerietjes: het Venetië van Istrië is   een bezoek meer dan waard.  Rovinj - oude stad 1.jpg (146067 bytes)
Rovinj - oude stad 3.jpg (225214 bytes) Rovinj - schilder1.jpg (173096 bytes) Rovinj - schilder2.jpg (162177 bytes) Rovinj - straatje1.jpg (169438 bytes) Rovinj - straatje3-Annelies.jpg (168522 bytes) Rovinj - straatje6.jpg (179153 bytes)
de oude stad
Rovinj - Balbipoort.jpg (148251 bytes) Rovinj - Rode Toren op Trg Marsala Tita.jpg (176903 bytes) Rovinj - Venetiaanse huizen 1.jpg (162745 bytes) Rovinj - Venetiaanse huizen 2.jpg (135495 bytes) Rovinj - Venetiaanse huizen 3.jpg (124048 bytes) Rovinj - atelier verkoopruimte3.jpg (138348 bytes)
Balbipooort Rode Toren Venetiaanse huizen Venetiaanse huizen Venetiaanse huizen verkoopruimte atelier
Rovinj - haven1.jpg (185738 bytes) Rovinj - nieuw en oud.jpg (141953 bytes) Rovinj - groentenmarkt 2.jpg (178429 bytes) Rovinj - Annelies2.jpg (133901 bytes) Rovinj - loet1.jpg (155673 bytes) Rovinj - loet2.jpg (175348 bytes)
haven nieuw en oud markt

De beklimming van de toren van de Sint Euphemiakerk is alleszins de moeite waard! Eenmaal boven is het geweldig genieten van ongelooflijke vergezichten.

Rovinje- vergezicht toren1.jpg (202703 bytes)

Rovinj - vergezicht toren 2.jpg (215267 bytes) Rovinj - vergezicht toren 3.jpg (194035 bytes) Rovinj - vergezicht toren 4.jpg (204138 bytes) Rovinj - vergezicht toren 6.jpg (89134 bytes) Rovinj - vergezicht vanaf kerkplein1.jpg (183565 bytes) Rovinj - vergezicht vanaf kerkplein3.jpg (194970 bytes)

's Avonds - na het dagelijks geluier en gezwem -  gaan we nog met Jan en Agnes de boulevard op. In een wat hoger gelegen  restaurantje dat uitzicht blijft bieden op de wandelboulevard horen we heerlijke muziek gemaakt door een accordeonist, een violist en een bassist. Daarbij wordt er uit volle borst en meerstemmige volksmuziek gezongen. Méér dan een uur blijven ze bezig. Er wordt door de (helaas weinig) aanwezigen meegezongen en gedanst. Zelf doen we ook nog een dans mee wat kennelijk zeer gewaardeerd wordt door de autochtone inwoners. Bij ons afscheid horen we dat de band hier maar eenmalig optrad t.g.v. een verjaardag van iemand. We hebben er in ieder geval een zeer gezellige en warme avond door beleefd.

Rabac by night1.jpg (67919 bytes) Rabac by night2.jpg (76176 bytes) Rabac by night4-Loet en Annelies.jpg (127131 bytes) Rabac by night5.jpg (134045 bytes) Rabac by night6.jpg (140357 bytes)
Rabac - muziekavond1.jpg (131799 bytes) Rabac - muziekavond4.jpg (119339 bytes) Rabac - muziekavond5.jpg (170068 bytes) Rabac - muziekavond6.jpg (118044 bytes) Rabac - muziekavond7.jpg (124993 bytes)

Hotel - Loet1.jpg (120031 bytes)

Dinsdag de vierentwintigste blijft een memorabele dag. Ik ga er weer een jaartje aan vastknopen! Vandaag blijven we maar weer een beetje in de buurt: wat werken aan de website, lezen en luieren, wandelen en een terrasje pikken. We komen deze dag wel door!

Terug naar boven  ñ

Naast Rovinj is Porec de andere voorname toeristenplaats aan de westkust van Istrië. Dus ook daar zullen we een bezoekje gaan brengen. We hebben dit gepland voor woensdag de vijfentwintigtse.  Omdat we denken dat het iets minder te bieden zal hebben dan Rovinj besluiten we op voorhand al dat we vandaag waarschijnlijk een boottocht zullen gaan maken naar de Limfjord. In Porec aangekomen kom je eerst een aantal gezellige marktjes tegen - al dan niet overdekt - waar de plaatselijke bevolking hun spullen trachten te slijten. Ook valt de postbode op die op een Kreidler met drie versnellingen de hoger gelegen wijken opzoekt en bijna niet tegen de bulten opkomt. We gaan al snel  op zoek naar een boot die naar het Limfjord zal gaan varen. Helaas! Die moet je minimaal één dag et voren al boeken. Bovendien duurt de reis van 10.00 tot 17.00 uur en daar hadden we in de planning geen rekening meegehouden. Dat wordt dus opgeschoven naar een volgende keer.Misschien volgend jaar als we deze richting weer uitgaan.We hebben plannen om een appartement in Umag te huren om zo ten noorden van Umag het gebied te ontdekken, met name Slovenië. Gelukkig heeft Porec veel meer te bieden dan we aanvankelijk hadden gedacht. Veel winkelvertier, de Sint Euphrasius-basiliek, een tropisch aquarium en wederom: prima terrasjes!

Porec - bar.jpg (212156 bytes) Porec - gebouw1.jpg (173669 bytes) Porec - gebouw2.jpg (135420 bytes) Porec - Romeinse villa.jpg (147753 bytes) Porec - Romeinse villa2.jpg (170575 bytes) Porec - woning.jpg (229096 bytes)
bar Venetiaanse huizen openbaar gebouw Romeinse villa Gotisch Paleis woning
Porec - straatje3.jpg (163989 bytes) Porec - markt2.jpg (153491 bytes) Porec - markt3.jpg (112618 bytes) Porec - plein1.jpg (137628 bytes) Porec - basiliek2.jpg (91438 bytes) Porec - basiliek3.jpg (150355 bytes)
straatje gerenoveerd plein O.L.V. v/d Engelen-kerk gerenoveerd plein St. Euphrasius-basiliek St. Euphrasius-basiliek
Porec - basiliek3-detail.jpg (184606 bytes) Porec - basiliek1 - interieur1.jpg (127894 bytes) Porec - basiliek1 - interieur2.jpg (162118 bytes) Porec - basiliek1 - interieur3.jpg (155425 bytes) Porec - haven1.jpg (158976 bytes) Porec - haven2.jpg (150804 bytes)
St Euphrasius-basiliek St.E-basiliek-interieur St.E-basiliek-interieur St.E-basiliek-interieur haven haven

Terug naar boven  ñ

Donderdag de zesentwintigste:  de laatste plaats die we willen bezoeken is Opatija. We weten al dat het géén Porec of Rovinj zal zijn, maar nu we er toch in de buurt zijn.....! Opatija is de plaats waar de Oostenrijkse en Hongaarse adel sinds 1850 zijn heil zocht, nadat wetenschappers bijzondere heilzame kwaliteiten aan Opatija hadden toegedicht (küren voor tuberculose etc). De hoofdstraat is dan ook één aaneenschakeling van hotels en winkels met de meest fraaie gevels in Renaissance, Barokke en Neo-Classistische stijl.

Opadija2.jpg (211221 bytes) Opadija2 - detail.jpg (159458 bytes) Opadija3.jpg (210846 bytes) Opadija6.jpg (202796 bytes) Opadija10.jpg (195247 bytes)
Hotel Bristol idem: onderkant balkons Hotel  Kvarner
Opadija11.jpg (219458 bytes) Opadija13.jpg (283905 bytes) Opadija15.jpg (181304 bytes) Opadija16.jpg (222982 bytes) Opadija17.jpg (180023 bytes)
Grand Hotel Palace
Opadija12.jpg (232992 bytes) Opadija14.jpg (186400 bytes) Opadija18.jpg (140711 bytes) Opadija21.jpg (184194 bytes) Opadjia22.jpg (213964 bytes)
zwemgelegenheid zwemgelegenheid zwemgelegenheid "gewoon" Opatija horizonvervuiling

De voorlaatste foto is genomen van af de helling waarop de woningen van de autochtone inwoners staan. Vanaf dat punt hebt je prachtige uitzichten op de zee. Behalve als er ten behoeve van de toeristen een hotelflat neer wordt gezet. Weg uitzicht! Over horizonvervuiling gesproken!! (laatste foto)

De meest in het ooglopende attractie is Villa Angiolina. De villa is gebouwd door een Italiaan als zomerverblijf voor zijn vrouw Angiolina. Het park rondom de villa is vrij toegankelijk en geeft direct toegang tot de zee.

Opadija4-villa Angelina3.jpg (260101 bytes) Opadija4-villa Angelina2.jpg (291904 bytes) Opadija4-villa Angelina1.jpg (218055 bytes)
Villa  Angiolina de tuin rondom de villa de muziekplaats

Om naar Opatija te komen wilden we de kustweg volgen. Maar vanwege tijdelijk onderhoud was dit niet mogelijk en moesten we de route volgen richting Reijeka. na zo'n 40 kilometer dien je dan een keus te maken; óf je gaat door de Uckatunnel, óf jet gaat door het Uckagebergte. We hebben voor het laatste gekozen. Een goed begaanbare route met mooie uitzichten en af en toe een hellinkje van maximaal 18%.

Uckagebergte1.jpg (296501 bytes) Uckagebergte2.jpg (277533 bytes) Uckagebergte3.jpg (238830 bytes) Uckagebergte4.jpg (247732 bytes) Uckagebergte6.jpg (167723 bytes) Uckagebergte7.jpg (285866 bytes)

Terug naar boven  ñ

De laatste dag van onze vakantie staat al weer voor de deur. Vrijdag de zevenentwintigste bereiden we ons dan ook al een beetje voor op het vertrek zaterdagochtend vroeg. De koffers worden al zo veel moegelijk gepakt en voor de rest: heerlijk uitrusten, puzzelen en een boek lezen op het balkon, een "Erdinger' en een sorbet op het terrasje aan de boulevard halen en de laatste twee uurtjes aan het strand en zwemmen in de Golf van Kvaerner. Het idee om door het bos bergop van Ramac naar Labin te lopen laten we toch maar varen gezien de hoge temperatuur.

Annelies - geknipt!.jpg (124260 bytes)

's Avonds wordt uiteraard weer de boulevard afgestruind en besluit Annelies als nog een "Kniptekening" te laten maken. Razend knap: in één á twee minuten wordt een alleszins gelijkend portret geknipt.

Het is in het hotel merkbaar dat zaterdag de achtentwintigste voor veel mensen de laatste dag is: er wordt druk met koffers naar de auto gezeuld en al vóór zevenen staat er een kluitje mensen voor de (overigens nog gesloten) deur van de ontbijtzaal. En de echt haastigen hebben de kamersleutel al ingeleverd en zijn al uitgechecked. Wij hebben ons voorgenomen om rond 08.00 uur weg te gaan en hopen dan rond 16.00 uur in de buurt van München weer een Gasthof te kunnen vinden. En dat blijkt gelukkig geen probleem te zijn. We hebben alleen een behoorlijke file voor de Karwankeltunnel. De Tauerntunnel is deze keer gelukkig geheel filevrij, althans voor degene die richting Duitsland rijden. Richting Oostenrijk en verder hebben de mensen hetzelfde probleem als wij 2 weken geleden: kilometerslange file! Ik heb medelijden met de Turkse gezinnen die nu al vast staan en nog zovele honderden kilometers moeten rijden. Slapen doen ze een kort ogenblikje op de parkeerplaatsen. Hieronder enkele foto's tijdens de terugreis gemaakt in Oostenrijk.

retour oostenrijk2.jpg (179270 bytes) retour oostenrijk3.jpg (132050 bytes) retour oostenrijk4.jpg (182072 bytes) retour oostenrijk6.jpg (140210 bytes)
Wij besluiten bij Rosenheim de autobaan te verlaten en ons geluk te proberen bij een of ander gasthof. We boffen! Binnen de kortste keren zien we een stuk of 4 borden met adressen. Onze keuze valt op Landgasthof "Happingerhof". Een drie-sterrenhotel, maar ontegenzeggelijk "klasse": diverse restaurantgedeeltes, ontbijtkamer, Biergarten, Weinstube, uitgebreid terras, bar, ruime slaapkamer. En zoals we gewend zijn: eten: Kostelijk!! Dubbele porties vlees worden opgediend door vriendelijke in klederdracht gestoken serveersters en ober. En het Ontbijtbuffet is al even voortreffelijk en - zoals de Duitsers dat zeggen - "Reichhaltig".

LGH Happingerhof1.jpg (139684 bytes)

Rosenheim - dorp.jpg (136721 bytes) Rosenheim - kerkje.jpg (101233 bytes) Rosenheim zware luchten.jpg (61221 bytes) LGH Happingerhof2.jpg (150949 bytes)
Dorpsgezicht Kerkje van Rosenheim zware luchten uitbreidingsplan "Happingerhof"

Opgewekt - hoe kan het anders na zo'n ontbijt - vertrekken we rond acht uur richting München. Ik ben in de veronderstelling dat we rond vijf uur 's avonds thuis moeten kunnen zijn. Ik verwacht op zondag geen files, en als ze er al komen zijn ze volgens mij de andere kant op, omdat  Bayern dit weekend vakantie heeft gekregen en de vakantievierende Duitsers naar het zuiden of oosten zullen trekken. Wel is er diverse keren wat oponthoud bij wegversmallingen. Ongeveer 40 kilometer voor Keulen komen we plots tóch nog terecht in een stilstaande en (zeer) langzaam rijdende file. Op de radio horen we dat er een ernstig ongeluk is gebeurd en dat de weg afgesloten is. De drie banen worden naar één baan geleid en vervolgens worden de automobilisten de polders rondom Keulen ingestuurd. Via de kaart en de TOMTOM weten we ook dit probleempje te cancelen. maar het kost ons wel ruim drie uur! Rond acht uur komen we in Etten-Leur aan waar Wouter een stapel pannekoeken voorons gebakken heeft. Ze smaken voortreffelijk! Het is een vakantie geweest waar we met veel plezier aan terug zullen denken: nieuwe gebieden ontdekt en veel zon genoten!

Terug naar boven  ñ

 

     =  terug naar homepage